چقدر تومن داری؟

پیامک بانک، خودش دفتر می‌شه

هر پیامک بانک یک سطر دفتره. همون‌جا روی گوشی خونده می‌شه؛ نه API بانکی در کاره و نه متن پیامک به سروری می‌رسه. هر تراکنش خودش دسته می‌گیره و هر چی نگرفت، با یک مرور سریع جاش رو خودت مشخص می‌کنی.

رمز یک‌بارمصرف هیچ‌وقت ذخیره نمی‌شه، نه توی دفتر، نه توی پشتیبان. پولی هم که به باکس‌های بلو می‌ره انتقال بین حساب‌های خودته، نه خرج.

جست‌وجوی دفتر فروشنده، دسته، یادداشت و مبلغ رو می‌شناسه؛ با رقم فارسی یا انگلیسی، فرقی نمی‌کنه.

آخر ماه، قصهٔ پولت یک صفحه‌ست

گزارش دخل و خرج هر بازه‌ای رو می‌خونه، از یک هفته تا یک سال: چی اومد، چی رفت، چی موند؛ و زیرش دسته‌به‌دسته و نفربه‌نفر. کنار هر عدد میانگین روزانه و هفتگیش هست تا بازه‌های ناهم‌اندازه هم با هم مقایسه بشن.

هر بازهٔ تموم‌شده به دلار هم قیمت می‌خوره، با نرخ همون روزهایی که گذشت. ماهی که یک بار خوندی، بعداً خودش رو دوباره قیمت نمی‌کنه.

به هر خرج می‌تونی جواب بدی «می‌ارزید؟» — آخر ماه، آره‌ها و نه‌ها همین‌جا جمع‌ان. گزارش دارایی هم راه یک‌سالهٔ جمعت رو می‌کشه.

طلب و بدهی، کنار جمعت

هر کسی که بهش قرض دادی یا ازش قرض گرفتی یک صفحه داره، و حسابش با همون چیزی نوشته می‌شه که قرض داده شده: دو سکه، دو سکه می‌مونه و ارزش امروزش به تومن کنارش میاد. کارت‌به‌کارتی رو که توی «قرض» بذاری، اپ می‌پرسه به کی دادی، و قبل از ثبت می‌گه حسابتون چی می‌شه. لازم نیست بگی قرض بوده یا پس دادن؛ جهت پول همین رو می‌گه.

هیچ‌کدوم توی جمع دارایی‌هات حساب نمی‌شه؛ کنارش، روی کارت اصلی، نشون داده می‌شه. سکه یا دلاری رو که از دارایی‌هات قرض بدی، از دارایی‌ها کم می‌شه.

قرار پس دادن که بگذره، اپ با کلمه می‌گه چند روز گذشته. طلب و بدهی روی گوشی خودت می‌مونه و به دفتر خانوادگی نمی‌ره.

یک دفتر، همهٔ خانواده

با یک QR یک‌بارمصرف عضو می‌شن و هر کس خودش انتخاب می‌کنه چی به اشتراک بذاره: تراکنش‌های پیامکی، دارایی‌ها، یا هیچ‌کدوم — حتی می‌تونه یک بانک خاص رو کامل کنار بذاره. هر مورد مشترک به اسم صاحبشه؛ هر عضوی می‌تونه دسته‌ش رو درست کنه و براش یادداشت بذاره.

از دارایی بقیه فقط اسم و ارزش تومنیش می‌رسه؛ مقدار، آدرس کیف پول و شماره حساب هیچ‌وقت. سرپرست رو هیچ عضوی نمی‌تونه حذف کنه و هر عضوی هر وقت بخواد با دو ضربه خارج می‌شه.